Fenomen K-popu, mechanizmy masowego uwielbienia i mroczne zakamarki ludzkiej psychiki? Owszem, ale w „Świętym chłopcu” Lee Heejoo najciekawsze jest to, z jaką brawurą i lekkością autorka wchodzi w ten popkulturowy labirynt znaczeń i symboli. Całość doskonale sprawdza się jednak również jako literatura gatunkowa spod znaku zbrodni – oto megagwiazda i cztery fanki, dla których plakat na ścianie to po prostu za mało, aby wyrazić swoje uwielbienie dla idola… I chociaż fabuła zabiera nas w mroczne strony rzeczywistości, to cała lektura przypomina niesamowicie satysfakcjonująca przygodę po orientalnym świecie. Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa W.A.B.
W centrum wydarzeń znajdujemy Yosepa – bożyszcze tłumów, które w oczach oddanych wielbicielek urasta do rangi bóstwa. Cztery kobiety postanawiają pójść o krok dalej i stworzyć dla swojego idola… własną, odizolowaną od świata rezydencję. Czy to brzmi jak początek opowieści opracowanej w konwencji thrillera? Oczywiście. Największym atutem tej powieści pozostaje bez wątpienia finezja, z jaką autorka analizuje ludzkie afekty – żądze i namietności. Zamiast nużącego, przytłaczającego ciężarem dramatu, otrzymujemy wyrafinowaną grę konwencji, podszytą dyskretną ironią oraz przenikliwą refleksją nad bezmiarem naszych namiętności. „Święty chłopiec” wywołuje na twarzy subtelny uśmiech, dowodząc zarazem, iż najbardziej fascynujące narracje rodzą się na styku masowej wyobraźni i nieposkromionego pragnienia.
Nie sposób zaprzeczyć, że ta proza urzeka magnetyczną siłą przyciągania. Odizolowana od świata rezydencja, eskalujący absurd sytuacji oraz misternie skonstruowana dynamika relacji sprawiają, że kolejne karty przewracają się niemal bezwiednie. Oczekiwania wobec dobrej lektury ustąpiły tu miejsca satysfakcji z obcowania z dziełem nietuzinkowym, które porywa od pierwszej do ostatniej strony. Przyrównywany do klasyki thrillerów psychologicznych w nowoczesnym, azjatyckim kostiumie „Święty chłopiec” łączy w sobie lekkość formy z bezbłędnym wyczuciem gatunkowego rytmu.
Fascynująca jest też socjologiczna analiza, a także kulturoznawcze zaplecze, dzięki któremu Lee Heejoo portretuje współczesny świat masowej wyobraźni. Autorka nie tylko snuje porywającą intrygę, ale przy okazji bezbłędnie rejestruje wrażliwość określonej grupy młodego pokolenia – chwile zwątpienia, poszukiwanie tożsamości oraz głód autentycznej bliskości w zdigitalizowanej rzeczywistości. Intymna perspektywa nadaje prozie niesamowitej głębi i sprawia, że bohaterki, mimo całego swojego szaleństwa, stają się nam przedziwnie bliskie, a ich emocjonalne motywacje – przejmująco zrozumiałe. To znakomita, pulsująca wewnętrzną energią pozycja dla wszystkich, którzy pragną zatracić się w oryginalnych uniwersach popkultury, by ostatecznie zbadać granice czystej, niczym niezmąconej pasji. Z pełnym przekonaniem polecam tę literacką podróż!
